Witam serdecznie.
Zwracam się z zapytaniem/dylematem związanym z Toyotą Carinę E, 1.6., 1997r., przebieg 261.000 km.
Otóż auto zostało zakupione w 2001 r. przez mojego ojca od 1 właściciela z przebiegiem ok. 70.000 km. Od razu założono instalację lpg, niesekwencyjną. Użytkował je przez dekadę, to jest do 2011 r. kiedy ja toyotę przejąłem, miała wówczas na liczniku ok. 214.000 km.
Dodam, że tata był z auta bardzo zadowolony, przy każdej możliwej okazji podkreślał w rozmowach że nie spotkał lepszego samochodu. Wspólnie z mamą zjeździli toyotą sporą część europy i oboje z rozrzewnieniem wspominają chwile spędzone z tym samochodem.
Ja z auta korzystam głównie na dojazdy do pracy i ew. dojazdy do innych punktów w mieście, od czasu do czasu wypuszczając się kawałek dalej. Również byłem i chyba jestem z Cariny zadowolony, choć od zeszłego roku zacząłem mieć z nią pewne problemy. Po pierwsze : korozja. Na ostatnim przeglądzie okazało się, że korozja dosyć intensywnie zaatakowała tylną część podwozia, w tym belkę tylną (mogę używać złej nomenklatury - jestem tutaj jednak dyletantem), co ostatnio podkreślił znajomy mechanik mówiąc, że dosyć mocno ruda weszła w tylną część samochodu. W dodatku katalizator zaczął głośniej chodzić i trochę dymić przy wysokich obrotach - ma więc pewnie małą dziurę (najpewniej wina zbyt bogatej mieszanki gazu i jazdy po mieście - wysokie temperatury). Można go pospawać (jest stalowy), ale nie ma pewności że za moment czynności nie będzie trzeba powtarzać. W tylnym lewym kole do wymiany jest łożysko, pewnie niedługo trzeba będzie zrobić sprzęgło (nie mogę w to uwierzyć, że to jest ORYGINALNE sprzęgło Toyoty - 260.000 przebiegu!). Łożysko dostać niełatwo, w dodatku musi być z ABS-em, cena też nie jest jakoś bardzo niska (300-400 zł plus robocizna). I ostatnio miałem problemy z ubywaniem oleju w silniku, wymieniłem uszczelki i olej, zmieniając przy okazji olej z półsyntetyka na mineralny. Chyba pomogło bo od 1000 km nic nie pobiera, boję się jednak, że problem wróci, zwłaszcza, że silnik był pół roku temu rozkręcany w związku z wymianą cylindra (przepalił się i nie było ciśnienia w tłoku - znowu pewnie wina gazu i zbyt wysokiej temperatury), a do jakości pracy naszych mechaników jakoś zaufania nie mam.
I ja bym te wszystkie naprawy - tak jak na bieżąco robiłem to dotąd - zrobił. Nigdy nie oszczędzałem na częściach, wiedziałem że auto jest warte inwestowania w najlepsze, najtrwalsze materiały. Ale teraz jak wiem, że jest ta korozja , z którą - bądźmy uczciwi - niewiele da się zrobić i w dodatku, że mogą nawrócić te problemy z olejem to zastanawiam się nad sprzedażą auta. Wymiana i zrobienie wszystkiego to pewnie koszt łącznie ok 1000 zł (bez konserwacji podwozia), a to są pieniądze które mógłbym już zainwestować w nowy pojazd. Jest to o tyle trudne (sprzedaż), że emocjonalnie jestem z tym samochodem bardzo związany, wygląda dalej atrakcyjnie, z zewnątrz nie widać jakiś znacznych oznak korodowania (w tym roku robiłem boczne progi gdzie były wykwity). Co średnio kilka miesięcy ktoś mnie zaczepia na parkingach z pytaniem, czy nie chciałbym Cariny sprzedać. Toyota dobrze służyła mojej rodzinie (przyjaciół się nie zostawia od tak!), ale nie chcę też inwestować w nią znaczniejszych środków (ok 1000 zł bez konserwacji podwozia) wiedząc, że z korozją nic już nie jestem w stanie zrobić. Chodzi mi również o kwestie bezpieczeństwa, samochodem podróżujemy z żoną i półtorarocznym synkiem.
Problem polega na tym, że nie mam wielkich środków na zmianę samochodu, dysponować będę pewnie 10k plus to co dostanę za carinę. Myślałem o hyundaiu elantrze z 2003-2006 r. w benzynie, jednak wiem, że to już nie jest taka trwałość jak Cariny. Zastanawiałem się też nad corollą ok 2003-2004 r., ale to też już nie tak dobre auto, z resztą znacznie mniejsze (cariną podróżowaliśmy komfortowo w 4 dorosłe osoby). Auto musi być na gaz i winno być bezawaryjne, wiem, że po 2000 r. o to trudno.
Proszę - po tym przydługim opisie - o rady, co w waszej ocenie zrobić? Dalej naprawiać Carinę, czy jednak już dać sobie spokój i pożegnać się z nią szukając ukojenia w "ramionach" czegoś innego?
Ps. pisząc ten wpis czuję się trochę, jak bym zdradzał bliską osobę. To zadziwiające jak bardzo można przywiązać się do - bądź, co bądź - tylko przedmiotu! Wszyscy się chyba jednak zgadzamy, że Carina zwykłym pojazdem nie jest i dobrze zapisała się w annałach swiatowej motoryzacji.